اختلالات شخصیتی

کامل گرایی چیست و آیا کامل گرایان انسان های کاملی هستند؟

مرداد ۱۲, ۱۳۹۵
کامل گرایی چیست و آیا کامل گرایان انسان های کاملی هستند؟

سوال قدرتمند این است که آیا انسانهای کامل گرا با وجود تمام تلاشی که می کنند، انسان های کاملی هستند؟ خیر! چرا؟ در این مقاله پاسخ نسبتا کاملی به این سوال می دهیم:

تلاش کامل گرایان چیست؟

تلاش آن ها این است که همیشه خوب، کامل، مقبول و پسندیده به نظر بیایند و هیچ عیب و ایرادی نداشته باشند. برخی از آنها تلاش می کنند که همه کارها را به کامل ترین شکل ممکن انجام دهند، طوریکه هیچ نقص و ایرادی در کارشان وجود نداشته باشد و دقیقا همین نکته در برخی از این افراد ترس از اشتباه کردن را بوجود می آورد. حتی اگر ادعای آنها بر خلاف این گفته باشد، اما تلاش و عمل شان این گفته را تایید می کند.

آن ها با چه تفکری بزرگ شده اند؟

این افراد با این تفکر بزرگ می شوند که باید انسان کاملی شوند. کامل شدن چگونه است؟ به گونه ای که هیچ نقص، کاستی یا اشتباهی نداشته باشند، هیچ بهانه ای برای ایراد گرفتن از آنها وجود نداشته باشد، دختر یا پسر خوب و پسندیده ی بابا یا مامان باشند!! و وقتی بزرگ شدند دختر یا پسر خوب و پسندیده ی جامعه شوند.

ریشه های کامل گرایی چیست؟

ریشه ی اختلال کامل گرایی گذشته از موارد ذاتی هر انسان و ژنتیک، شرم و خجالت مسموم، هراس از عیب داشتن، هراس از پذیرفته نشدن، میل به برتر بودن، بینش و دیدگاه محدود و ناآگاهی از ماهیت انسانی و آفرینش، میل به تایید شدن، میل به ستایش شدن، وسواس فکری، تربیت نا درست و … است. ( لازم به ذکر است که موارد ذکر شده ممکن است با شدت و ضعف متفاوتی در افراد وجود داشته باشند و همه ی آنها در یک سطح نیستند.)

کمال گرایی چیست و انسانی های کامل گرا چه شخصیتی دارند ؟

جهان هستی و هر ذره از آن در کمال خود است، نیازی به کامل شدن نیست. کامل گرایان ناآگاهانه به سمت نقص پیش می روند. این جهان، جهان تضاد است؛ دو نیمه دارد، شب و روز دارد، ظلم و عدالت دارد، تاریکی و روشنایی دارد، ادب و بی ادب دارد، بخشنده و خسیس دارد و کار هیچ انسانی بی نقص نمی شود. برای کسی که این دو وجه را به عنوان وجوه واقع در جهان هستی و درون انسان درک نکرده است، کامل گرایی برای او مسیری رو به کمال به نظر می آید.

به بیان ساده تر، نیمه ی روشن و نیمه ی تاریک، ویژگی بارز و ذاتی جهان هستی و انسان است. هیچ کسی توان مقابله با این وجوه و از بین بردن آن ها را ندارد، زیرا این حالت را خداوند در ذات این جهان تعبیه کرده است.

اگر می خواهید همیشه زیبا، کامل و عالی به نظر بیایید این کاری امکان ناپذیر است. هیچوقت نمی توانید نقص و کاستی ها را از بین ببرید، و هیچوقت نمی توانید کار صد در صد کاملی را ارائه کنید زیرا همه ما انسان هستیم و دید محدودی داریم.

حرکت کامل گرایان حرکتی درست خلاف جهت است. آنها می خواهند کامل شوند اما نمی دانند که کامل هستند ! و شروع می کنند به ناقص کردن خود!! چگونه؟ با تلاش برای حذف یا پنهان کردن وجوه تاریک یا نامطلوب درون خود. البته در بسیاری از موارد هم مشاهده شده است که این افراد نسبت به مسائلی وسواس نشان می دهند که از نظر انسان های دیگر اصلا بد، زشت یا مسئله ی حادی نیست.

وجود انسان مانند دایره ای است که به دو نیمه تقسیم می شود. بخشی از آن روشن است و بخشی دیگر تاریک است. مهم نیست که ما بخش تاریک را می پسندیم یا خیر، مهم نیست که می خواهیم وجود داشته باشد یا خیر، مهم نیست که مردم برخی از ویژگی های ما را می پسندند یا خیر، حقیقت این است که انسان با وجود هر دوی این بخش ها به کمال دسترسی پیدا می کند.

بخش تاریک وجود انسان از بین رفتنی نیست و فردی که تلاش می کند آن را از بین ببرد فقط وقت خود را تلف کرده و خود را فریب می دهد. این بخش فقط قابل مدیریت و مهار شدنی است.

جهان هستی و هر ذره از آن به خودی خود کامل است.

کامل گرایان از آنجایی که کمال هستی را درک نکرده و تلاش می کنند که بخش کوچکتر و پست تر وجود انسان یا جهان هستی را از بین ببرند در زندگی، ذهن و روان خود اختلال ایجاد می کنند، زندگی را به خود سخت می گیرند، و با خیال کامل شدن به سوی نقص و کاستی قدم بر می دارند.

در واقع آنها تعریف نادرستی از کمال دارند. آنها با اعتبار بخشیدن به نظر های بیمار گونه شان یا با اعتبار بخشیدن به نظر های دیگران خود را از کمال حقیقی و وجودی خود دور می کنند.

راه حل این است که زشتی ها، بدی ها و تاریکی ها را بپذیریم و برای مدیریت آنها در جهت استفاده ی مثبت آگاهی کسب کنیم و قدم بر داریم؛ و اینکه بپذیریم که همه ی ما انسان هستیم و اشتباه کردن اتفاقی است که برای هر انسانی رخ می دهد و طبیعی است، حتی برای شما دوست عزیز!

perfectionism2

سوال قدرتمند بعدی این است که چرا خداوند همه چیز را در قرینه و نظم ذهنی ما نیافریده است؟ آیا او نمی دانسته که بعضی چیزها در هستی عیب دارد و نباید باشد؟ آیا این توانایی را نداشته، یا علم ذهنی ما را نداشته یا اینکه این عمل او پیامی برای ما دارد؟

پاسخ: او خودش این جهان را آفریده و از آفرینش ذره ذره ی آن هدف داشته است. خداوند مانند ما نیست که بی هدف و بهر هیچی کاری را انجام دهد. حتی خالق هم با تمام قدرت آفرینش خود، جهان را با نظم در بی نظمی آفریده است. حتی او هم چهره ی هیچ انسانی را به قرینه نیافریده است و با این کار خود می خواهد زندگی اصیل را به ما آموزش دهد.

خط کش های خود را زمین بگذاریم و بپذیریم که در پس بی نظمی ها همچنان نظمی عظیم وجود دارد، بپذیریم که قرار نیست همه مثل هم باشند، قرار نیست همه کامل و بی نقص باشند. برای آرامش بیشتر بهتر است به خود اجازه دهیم که کامل (در مفهوم کامل گرایی) نباشیم و راحت زندگی کنیم. گاهی بهتر است انسان بودن خود را بپذیریم.

 

برای بهبودی و رهایی از کامل گرایی پیشنهاد می شود در کارگاه بهبودی در 99 روز شرکت نمایید.

 

ممکن است همچنین دوست داشته باشید

4 دیدگاهها

  • پاسخ مصطفی مقدم مرداد ۲۰, ۱۳۹۵ در ۱:۱۵ ب٫ظ

    مطلب مفید و تاثیر گذاری بود. متشکرم.

    • پاسخ میترا فتحی مرداد ۲۳, ۱۳۹۵ در ۰:۲۳ ق٫ظ

      سلام

      سپاس از اینکه مطالعه فرمودید

  • پاسخ موسی غفاری اسفند ۲۴, ۱۳۹۵ در ۰:۲۸ ق٫ظ

    سلام خانم فتحی …میخواستم بگم خانم فتحی مطالعه روی من تاثیری نداره یعنی بعد مطالعه رفتارام دوباره به حالت قبل برمیگرده خواهش میکنم کمکم کنین ممنون

    • پاسخ میترا فتحی فروردین ۱۹, ۱۳۹۶ در ۱:۵۷ ب٫ظ

      سلام
      پیشنهاد می کنم برای مدیریت رفتار در کارگاه هوش هیجانی شرکت نمایید.

    یک پاسخ ارسال کنید