هوش هیجانی

3 ویژگی مهم مدیرانی که هوش هیجانی بالایی دارند چیست؟

آبان ۲۶, ۱۳۹۵
3 ویژگی مهم مدیرانی که هوش هیجانی بالایی دارند چیست؟

هر چیزی که به هیجانات، مدیریت خود، آگاهی و درک از دیگران و مدیریت روابط ربط داشته باشد مستقیما تحت تاثیر هوش هیجانی و هوش اجتماعی ما است. یکی از اقشاری که شدیدا به مهارت های این دو هوش نیاز دارند، قشر مدیران هستند. طبق تحقیقات دستیابی به سمت های بالا ارتباطی معکوس با هوش هیجانی و اجتماعی افراد دارد. یعنی هر چه سمت بالاتر می رود هوش هیجانی افراد کاهش می یابد.

چه بسیار مدیرانی که هیجانات خود را نمی شناسند و به دلیل نقش شان هیجانات خود را سرکوب یا انکار می کنند. چه بسیار مدیرانی که استرس بالایی دارند و رفتارهای خود را نمی توانند کنترل کنند. چه بسیار مدیرانی که روابط خوبی با پرسنل خود ندارند. چه بسیار مدیرانی که روابط خوبی با خانواده ی خود نیز ندارند.

اگر می خواهید یک مدیر موثر باشید، باید مهارت های هوش هیجانی را در خود تقویت کنید و اگر نه هیچ تفاوتی با مدیران دیگر و یک «رییس» نخواهید داشت و مسلما نتیجه ی چندان خوبی هم نخواهید گرفت.

و اما، مدیرانی که هوش هیجانی و هوش اجتماعی بالایی دارند چگونه عمل می کنند؟

  1. آن ها خود شیفته نیستند اما برای خود ارزش قائل اند.

مدیران عادی به خود اهمیت نمی دهند، دیگران را بنده های خود می بینند، گمان می کنند همه باید به آن ها خدمت بلاعوض کنند، روابط خوبی نمی توانند برقرار کنند و … اما مدیرانی که هوش هیجانی بالایی دارند قبل از هر چیزی به خود، شادی و سلامتی روان خود اهمیت می دهند تا بتوانند محیط سالم تری را در محل کار خود رقم زنند. آن ها ابتدا برای شناخت خود قدم بر می دارند تا در خلال آن بتوانند درک درستی از دیگران کسب کرده و بر اساس آن درک با آن ها مناسب ترین رفتار را داشته باشند.

مدیران عادی نقاب های مختلفی بر چهره می گذارند تا قاطعیت و مدیریت را از طریق نقاب ها نمایش دهند. آن ها ممکن است که پر از خشم، سرخوردگی و غم باشند اما در ظاهر بگویند و بخندند و تظاهر کنند که همه چیز خوب است، یا ممکن است که با نقاب فرد جدی وارد محیط شوند و اعلام کنند که یک مدیر یعنی همین نقاب و همه باید اطاعت کنند!

یک مدیر ابتدا باید هوش هیجانی خود را تقویت کند تا خود به سلامت روان و شادی خالص برسد. تقویت هوش هیجانی با تقویت مهارت خودآگاهی شروع می شود. مهارت خودآگاهی فرد را به درون خود باز می گرداند، وی را با خود آشنا می کند و درک درستی از خود به او می دهد. همچنین، تعیین مرز های سالم در روابط، قدرت نه گفتن، شناخت جایگاه واقعی و… را به آن ها می آموزد.

یک مدیر اگر می خواهد که سازمان شاد و سالمی داشته باشد تا بازدهی بالایی بدست آورد ابتدا باید خود او سالم و شاد باشد، رفتار های خود را مدیریت کند، استرس خود را مدیریت کند، برقراری ارتباط موثر و رهبری موثر را بیاموزد.

مدیرانی که هوش هیجانی بالایی دارند نقاب نمی زنند زیرا نیازی به نقاب و تظاهر ندارند. آن ها هیجانات شدید خود را شناخته و تخلیه کرده اند، آن ها می دانند که با هیجانات خود چگونه برخورد کنند، آن ها به قاطعیت حقیقی و درونی رسیده اند. همین واقعی بودن آن ها حس خوبی را به کارکنان شان منتقل می کند.

3 ویژگی مهم مدیرانی که هوش هیجانی بالایی دارند چیست؟

  1. آن ها در کار گروهی مهارت دارند.

مدیران عادی گروه را به حال خود رها می کنند، نمی دانند که چطور باید با اعضای آن ارتباط خوب و تاثیر گذاری برقرار کنند، نمی توانند افراد را در کنار هم جمع کنند طوری که انگیزه، اشتیاق و روحیه ی همکاری میان آن ها پدید آورند. برخی از آن ها گمان می کنند که خودشان هر کاری را بهتر از همه انجام می دهند، بنابراین، ممکن است که مسئولیت هایی که باید به دیگران محول کنند را خودشان انجام دهند. برخی از آن ها تقسیم کار یا جای گزینی مناسب کارکنان را نمی دانند. برخی از آن ها نمی توانند حس تعلق به سازمان را در گروه ایجاد کنند.

اما مدیرانی که هوش هیجانی بالایی دارند کاملا برعکس عمل می کنند. آن ها برای گروه خود ارزش قائل هستند، افراد را دور هم جمع می کنند، حس تعلق و تعهد را در آن ها ایجاد می کنند، هدف مشترکی که برای همه انگیزه بخش باشد را تعیین می کنند و مزایای آن را برای کل گروه به طور شفاف تعیین کرده و توضیح می دهند.

  1. مدیران با هوش هیجانی بالا به آموزش صحیح پرسنل خود بها می دهند.

اینکه پرسنل سازمان آموزش صحیح، نتیجه بخش و اثر بخشی را ببینند برای مدیران عادی چندان اهمیتی ندارد. اما مدیرانی که هوش هیجانی بالایی دارند بسیار به آموزش و توسعه ی فردی و گروهی سازمان خود اهمیت می دهند زیرا می دانند که بازدهی مثبت، شادی و سلامت روان سازمان در گرو توانمند سازی افراد آن است.

آن ها هیچوقت محض اتمام بودجه ی آموزشی یا محض رفع تکلیف جهت آموزش پرسنل خود قدم بر نمی دارند بلکه دقیقا نقاط نیاز پرسنل را شناسایی کرده و در جهت فراهم کردن محیط آموزشی و کارگاهی برای آنان قدم بر میدارند. آن ها هیچوقت به یک نوع آموزش، آموزش مهارت های سخت، افراد بسنده نمی کنند بلکه می دانند علاوه بر مهارت های سخت، مهارت های نرم را باید همه افراد سازمان بیاموزند و بکار بندند. این در حالی است که برخی از مدیران گمان می کنند که پیشرفت سازمان در گرو مهارت ها و دانش سخت و فنی است و این یکی از اشتباهات رایج مدیران عادی می باشد.

یکی دیگر از اشتباهات رایج مدیران عادی این است که برای مهارت های نرم افراد آموزش هایی کوتاه مدت (مثلا طی یک یا دو روز) را فراهم می بینند. هیچ انسانی در یک یا دو روز تغییر نمی کند! پیشنهاد می شود که برای آموزش مهارت های نرم به پرسنل خود مدت زمان مناسبی را تعیین کنید.

فراموش نکنید که پیشرفت سازمان شما در گرو پیشرفت افراد آن است.

 

 

ممکن است همچنین دوست داشته باشید

بدون دیدگاه

یک پاسخ ارسال کنید