افسردگی

چرا خشم یا غم ما طولانی می شود؟

شهریور ۲۱, ۱۳۹۵
چرا خشم یا غم ما طولانی می شود؟

برای گذراندن اندوه یا خشم باید مراحلی را طی کنیم. اگر حتی در یکی از این مراحل جا بمانیم، اندوه یا خشم در ما آنقدر ادامه می یابند تا بالاخره روزی از آن مرحله عبور کنیم و به پذیرش برسیم.پذیرش مرحله ای است که فرد در آن به آرامش رسیده و می تواند به زندگی جدید خود ادامه دهد. برای رسیدن به پذیرش باید مراحلی را طی کنیم. 

در این مقاله سعی داریم که فقط به یک مورد از مسائلی که موجب امتداد خشم یا اندوه و عدم پذیرش درون ما می شود بپردازیم.

و اما مراحل پذیرش چیست؟

  • انکار
  • خشم
  • ترس
  • حسرت و پشیمانی
  • اندوه
  • پذیرش

گذراندن این مراحل می تواند ترتیب متفاوتی داشته باشد، حتی گاهی ممکن است هر کدام از آن ها چند بار تکرار شوند تا زمانی که فرد به وضعیت پذیرش و تعادل برسد.

به عنوان مثال، یک فرد ممکن است هنگام مواجهه با واقعیتی ناخوشایند ابتدا دچار انکار شود، سپس خشمگین شود و بعد حسرت و پشیمانی را تجربه کند؛ می تواند پس از انکار دچار حسرت و پشیمانی، سپس اندوه و بعد دچار ترس و خشم شود. بنابراین، تجربه این مراحل ترتیب قطعی ندارد. اما اولین مرحله ی پذیرش انکار است. همچنین، سرعت رسیدن به پذیرش نیز در افراد مختلف، متفاوت است.

چرا خشم یا غم ما طولانی می شود و مراحل خشم چیست

انکار چیست و چه کار می کند؟

انکار یکی از قوی ترین واکنش های دفاع روانی ما در برابر تغییر است و زمانی فعال می شود که بار روانی یک واقعه بیشتر از ظرفیت و حد تحمل ما باشد.

انکار به دو نوع تقسیم می شود:

  • انکار سالم
  • انکار ناسالم

انکار سالم در حقیقت بخش سالم انکار است که ما را از حملات قلبی، مرگ، افسردگی آنی و سایر حملات ذهنی-روانی شدید هنگام مواجهه با واقعیتی ناخوشایند حفظ می کند. انکار سالم را می توان یک حفاظ دفاعی دانست که اگر افراد آن را نداشته باشند، هنگام رویارویی با واقعیت های سخت و تلخ ممکن است سکته کنند، فلج شوند، دیوانه شوند و …

اگر انکار نباشد، هنگام مواجهه با مرگ عزیزان ممکن است برخی از افراد دست به خودکشی بزنند، ممکن است دیوانه شوند، ممکن است بر اثر حملات قلبی و… دچار مرگ ناگهانی شوند. اگر انکار فعال نباشد، کسی که دچار ورشکستگی شود یا می میرد یا دیوانه می شود. اگر انکار فعال نباشد پس از اتمام رابطه ای حالت های شدید روانی برای افراد بوجود می آید. و بی نهایت مثال دیگر …

بنابراین، انکار همیشه بد نیست و حدی از آن برای حفظ سلامتی ما لازم و ضروری است. هیچ فردی در دنیا وجود ندارد که این مکانیزم دفاعی درون او تعبیه نشده باشد. زمانی که واقعیتی را انکار می کنیم یعنی آن را نمی پذیریم و فکر می کنیم که می توانیم آن را تغییر دهیم.

انکار تا یک جایی ما را از رنج شدید و عواقب آن حفظ می کند، اما از یک جایی به بعد تبدیل به انکار ناسالم شده و به ضرر، دقیقا خلاف جهت سلامتی و پیشرفت ما رفتار می کند. بنابراین، نکته ی قابل توجه و بسیار مهم این است که «انکار را امتداد ندهیم و اجازه دهیم که فقط به مدت کوتاهی از ما دفاع کند.»

انکار واقعیت و عدم پذیرش واقعیات منجر به خشم می شود

انکار ناسالم یعنی«فرار کردن». فرار کردن از حادثه، عادت یا ویژگی ای که نمی خواهیم با آن مواجه شویم و آن را به عنوان یک واقعیت بپذیریم. اگر ساز و کار انکار ناسالم شدید باشد فرد به «توهم» مبتلا می گردد. افرادی که میان من واقعی و من ایده آل شان تفاوت و فاصله ی زیادی وجود دارد اگر آهسته و تحت مراقبت، با واقعیت خود مواجه نشوند گرفتار خیالبافی، توهم و دیوانگی می شوند.

بسیاری از افرادی که در تیمارستان ها هستند افرادی اند که میان من واقعی و من ایده آل شان فاصله ی بسیار بسیار زیادی وجود دارد و آن ها از ترس مواجهه با خود واقعی شان شدیدا” به انکار پناه برده اند. به عنوان مثال، برخی از آن ها خیال می کنند که شخصیت محبوب شان هستند، یک شخصیت روحانی، یک پیغمبر، یک فرد مشهور و …

از طرفی دیگر، انکار ناسالم موجب بروز افسردگی یا خشم شدید در افراد می شود که در درمان این افراد بیرون آمدن از انکار و مواجهه با واقعیت باید لحاظ شود.

در موارد بسیاری نیز انکار ناسالم موجب ادامه ی شرایط ناگوار می شود. به عنوان مثال، افرادی که وارد روابط ناسالم و بد کارکردی می شوند و به خاطر شدت احساسات خود واقعیت ها و زنگ خطر ها را نادیده می گیرند و انکار می کنند. این افراد زمانی بیدار می شوند که با واقعیت آن رابطه مواجه شده اند و آسیبی جدی به آن ها وارد شده است.

حتی در این شرایط هم در برخی از افراد انکار شدت دارد و باز هم واقعیت رخ داده را انکار کرده و باور نمی کنند. این دقیقا همان نقطه ای است که افراد در رابطه ی ناسالم و تمام شده باقی می مانند و دچار افسردگی می شوند.

انکار یعنی عدم پذیرش واقعیت. گاهی برخی از افراد زمانی که یک رابطه ای تمام می شود، این واقعیت را نمی پذیرند و ماه ها در آن رابطه باقی می مانند. اگر این افراد نتوانند به خود کمک کنند یا از کسی کمک نگیرند ممکن است ماه ها و حتی سال ها در آن رابطه ی تمام شده باقی بمانند و به افسردگی دچار شوند. این اتفاق می تواند در مرگ عزیزان هم صادق باشد.

انکار ناسالم در ما باعث می شود که نتوانیم با عادات مخرب خود مواجه شویم و این عادات کنترل زندگی مان را بدست گیرند و ما را سوی ویرانی ببرند. مثلا، فردی که نمی خواهد با عادت نوشیدن الکل مواجه شود، فردی که نمی خواهد با واقعیت وابستگی خود مواجه شود، یا آن که نمی خواهد با تعهدات نهفته ی خود برای بر هم زدن خوشبختی اش مواجه شود و بی نهایت مثال دیگر…

بنابراین، یکی از مسائلی که رنج، غم و خشم ما را امتداد می دهد «انکار» است. انکار یعنی عدم پذیرش تغییر، عدم پذیرش واقعیت و فرار از آن.

راه حل چیست؟

تمرین واقعیت بینی و پذیرش واقعیت اتفاق افتاده راهی است که فرد باید آن را تمرین کند و دیگر اینکه، از یک فرد متخصص بخواهد تا به وی کمک کند که از حفاظ انکار بیرون آید و با واقعیت مواجه شود. این اتفاق باید حتما تحت نظارت صورت گیرد زیرا اگر فرد آمادگی مواجهه با واقعیت را نداشته باشد ممکن است دست به خودکشی بزند یا به حالت های شدید روانی یا حملات شدید جسمی دچار شود. این اتفاق مانند این است که یک جوجه را زودتر از شکل گیری کامل از تخم و حفاظ دور آن بیرون بیاوریم، در اینصورت جوجه می میرد!

 

برای رهایی از انکارهای ناسالم می توانید در کارگاه های بهبودی در 99 روز شرکت نمایید. 

.

ممکن است همچنین دوست داشته باشید

بدون دیدگاه

یک پاسخ ارسال کنید