هوش هیجانی

چرا ما ایرانی ها بسیاری از کارها را خوب شروع میکنیم، اما خوب تمام نمی کنیم؟

آبان ۱۰, ۱۳۹۵
چرا ما ایرانی ها برخی کارها را خوب شروع میکنیم اما خوب تمام نمی کنیم؟

سوالات خوب ما را به جواب های خوب می رسانند. یکی از سوالات بسیار خوب نیز این است که «چرا ما ایرانی ها کاری را خوب شروع می کنیم، اما خوب ادامه نمی دهیم و خوب تمام نمی کنیم؟»

حتما برای شما یا اطرافیان تان پیش آمده است که کاری را شروع کرده باشید اما پس از مدتی آن را رها کرده یا با کیفیت کمتری ادامه داده باشید و تمام کرده باشید. آیا تا به حال از خود پرسیده اید که چرا این اتفاق می افتد؟ آیا این اتفاق را در ابعاد بزرگتر و کلی تر (جامعه) زیر سوال برده اید؟

در این مقاله می خواهیم به شرح چند دلیل برای ریشه یابی این سوال خوب بپردازیم:

۱. ضعف در فرهنگ سازی و ظرفیت سازی

یکی از اشتباهات رایج ما این است که قبل از فراهم کردن بستر، فرهنگ سازی و ایجاد ظرفیت، هر چیزی را در مرحله ی اجرا یا استفاده می گذاریم. این اتفاق در تمامی ابعاد زندگی جامعه ی ما دیده میشود. برای انجام هر کاری یا استفاده از هر چیزی ابتدا باید بستر و فرهنگ آن را بوجود آوریم وگرنه احتمال فساد یا به بیراهه رفتن آن بسیار است.

ما برای استفاده از تکنولوژی خاص آن را به عجله به مرحله ی مصرف می رسانیم بدون آنکه بدانیم که دقیقا چه هست و چه کارایی ای دارد. حتی در حوزه علم نیز چنین رفتار شتابزده ای مشاهده می شود. یک روش جدید درمانی، یک سیستم آموزشی جدید و یک حرف جدید را وارد جامعه می کنیم، بی آنکه ابتدا خوب فهمیده باشیم که چیست، چگونه است و به چه دردی می خورد! یک ذوق جدیدی از کار جدیدی در ما بوجود می آید بی آنکه آن را خوب بشناسیم و جوانب را بررسی کنیم دست به کار می شویم. سپس، با اولین مانع دلسرد شده و دست از کار می کشیم.

۲. مد گرایی

متاسفانه یکی دیگر از دردهای مهلک جامعه ی امروز مد گرایی (همان تقلید) است. مد گرایی ریشه ی خلاقیت عده ی کثیری را می سوزاند در حالیکه این خلاقیت در دستان کسانی که بازار مد را بدست می گیرند باقی می ماند. مد گرایی جامعه را برای مدتی بر چیزی خاص متمرکز می کند و توجه یا مصرف او را از چیزهای دیگر باز می دارد. در این میان چه کسی ضرر می کند؟ آنان که تقلید کرده اند. مد گرایی آزادی و وسعت دید را از جامعه سلب می کند.

این موضوع را حتی در حوزه ی روانشناسی کشورمان نیز مشاهده میکنیم. زمانی که علم فقط جنبه ی خودنمایی و تجارت به خود بگیرد باعث میشود که هر گاه موضوع علمی ای که میتواند کمک شایانی به افراد کند وارد جامعه شود، افراد با سرعت به آن هجوم آورند، بدون آنکه ابتدا آن را خوب درک کنند.

سپس فرهنگ سازی کنند و معرفی خوبی از آن داشته باشند، صرفا با هدف تجارت بیشتر یا از روی هیجان اسم آن را در سطح جامعه پخش می کنند و آن را به مرحله ی اجرا در ابعاد مسیع تر می گذارند، سپس آن علم هم چیزی می شود مانند تمام آنچه که آمد و از مد افتاد و کنارش گذاشتیم.

به همین دلیل است که هر از گاهی یک مسئله در جامعه باب می شود و پس از مدت کوتاهی بدون دستاورد زیادی از مد می افتد! وقتی ندانیم که یک موضوعی چیست، چگونه باید مورد استفاده قرار بگیرد، چه سود ها و چه زیان هایی دارد و برای آن فرهنگ سازی نکرده باشیم، فقط زمینه ی فساد و انحراف آن را فراهم دیده ایم.  فساد یعنی اینکه نتوانیم از چیزی استفاده ی سالم و بهینه داشته باشیم.

چرا ایرانی ها در کارها شروع کننده خوبی هستند اما تمام کننده خوبی نیستند

3.هیجان زدگی

در بسیاری از مواقع افراد از روی هیجانات و بدون آگاهی کافی ، کاری را شروع می کنند. وقتی کمی پیش می روند به مسائل و موانع زیادی بر می خورند، در این مرحله 1- به دلیل اینکه از روی هیجانات خود اقدام کرده اند و حالا آن هیجانات کمی فرو نشسته است 2- آگاهی کافی از چیستی مسئله و مسیر آن نداشته اند دلزده، سرخورده و دلسرد می شوند و یا کار را با کیفیت کمتر ادامه می دهند یا آن را رها می کنند.

یک بخشی از این سوال که چرا ما کارهایی را خوب شروع می کنیم و سپس بد ادامه می دهیم یا بد تمام می کنیم مربوط می شود به عدم مدیریت هیجانات ما که به هوش هیجانی ما ربط دارد. هیجان زدگی ما در شروع کارها انرژی کاذبی به ما می دهد و زمانی که ما آن هیجان را از دست می دهیم، به موانع و سختی های راه بر می خوریم دچار هیجانات منفی می شویم و حالا این نوع هیجانات را نمی توانیم مدیریت کنیم. بنابراین، یا کار ها را بد ادامه می دهیم یا بد تمام می کنیم. حتی در ازدواج ها نیز چنین مسئله ای به طور واضح دیده می شود.

4.عدم حمایت جامعه و ضعف در کار گروهی

خیلی وقت ها ما کاری را شروع می کنیم اما از ابتدای کار با موانعی که اطرافیان ما بر سر راهمان ایجاد می کنند دلسرد می شویم تا جایی که یا احساس ترس و بی پناهی بر ما غلبه می کند و کار را رها می کنیم یا آن را با بی انگیزگی ادامه می دهیم. گاهی آنقدر دیگران برایمان مانع تراشی می کنند که در نهایت عطایش را به لقایش می بخشیم و کار را رها می کنیم.

گاهی آنقدر در کار یکدیگر نحسی می اندازیم تا دلسرد شده و دست از کار می کشیم. گاهی اقدام به انجام کار گروهی می کنیم اما چون در انجام کارهای گروهی ضعیف هستیم به جای اینکه همکار و همراه یکدیگر باشیم، مانع یکدیگر می شویم. این مانع تراشی ها و عدم همکاری باعث ایجاد تضاد، عدم هماهنگی، انحراف موضوع یا دلسردی افراد گروه شده و دست از کار می کشیم.

مسئله ی مطرح شده دلایل بسیار زیادی دارد، مانند ترس ها، باورهای اشتباه، اهمال کاری و … . ما فقط سعی کردیم که متناسب با ظرفیت مقاله به 4  مورد که کمتر مورد توجه قرار میگیرد اشاره کنیم. از نظر شما چه مسائل دیگری باعث بوجود آمدن چنین مسئله ای در جامعه ی ما شده است؟

 

برای تقویت هوش هیجانی خود می توانید در کارگاه های هوش هیجانی شرکت نمایید. 

ممکن است همچنین دوست داشته باشید

بدون دیدگاه

یک پاسخ ارسال کنید