افسردگی

چطور کودک درونمان می میرد ؟

دی ۲۷, ۱۳۹۵
how-our-inner-child-is-killed.jpg2

کودک سالم درون وجود ما آن بخش شاداب، رها، یک رو، سرشار از احساسات، عاشق طبیعت، سازگار و خلاق است. کودک سالم درون همان بخشی است که زندگی را یک بازی می داند، قهر را زیاد طولانی نمی کند، گاهی با صدای بلند می خندد و گاهی که نیاز دارد، گریه می کند. کودک سالم درون ما همانی است که کمتر غصه می خورد، زودتر با جریان زندگی سازگار می شود و کمتر شکایت می کند. کودک درون ما همانی است که می داند چطور زندگی کند و همانی است که خیلی مسائل سخت بزرگسالان را می فهمد، به روی خود نمی آورد و دیگران گمان می کنند که نفهمیده است. کودک سالم درون ما همانی است که می داند برای غم زاده نشده است اما دنیای بزرگسالان چیز دیگری به آن نشان می دهد و شادی خود را از دست می دهد.

کودک سالم درون ما همانی است که به دست بزرگ تر هایی که صلاح ما را می خواهند از ما دور می شود، رنگ عوض می کند، رنگی زرد یا آبی افسردگی، و نه زرد امید و آبی آرامش. کم کم سخت می شود، جدی می شود و ابرو در هم گره می زند و اخم می کند. کم کم شروع به بهانه گیری می کند و یاد عروسک های از دست رفته را هر روز برای خود مرور می کند. کم کم منقبض می شود تا جایی که بند بند تن او درد می گیرد و بیمار می شود.

کودک سالم درون ما همانی است که کلاهبرداری را یاد می گیرد! همانی که یاد می گیرد که برای داشتن دوستی دیگران باید ریا کند و نیمه ی خود را به آن ها نشان دهد. کم کم یک رنگی خود را از دست می دهد و لاجرم هزار رنگ می شود. کودک سالم درون ما همانی است که یاد می گیرد که خوب باشد و بهای این خوب دادن را با از دست دادن خود می پردازد.

ما، رفته رفته، بزرگ می شویم و در طول این بزرگ شدن تربیت خود را از دست داده و بی تربیت می شویم. جالب است که همه فکر می کنند که تربیت می شویم! کودک درون ما رفته رفته خشمگین، منزوی، رنجیده، غمگین و پر از تنش و استرس می شود. او کم کم می میرد.

برخی فکر می کنند که این بخش، بخش گستاخ، لوس یا بی پروای وجود است و این ویژگی ها را از خود بروز داده و می گویند که کودک درون شان فعال است! چنین تعبیر و برداشتی از کودک درون اشتباه است. در ادامه ی این مقاله می خواهیم به شما بگوییم که چگونه کودک سالم درونمان می میرد یا به عبارتی دیگر، قهر می کند :

how-our-inner-child-is-killed

  1. زمانی که باور می کنیم که دوست داشتنی نیستیم.

هنگامی باور می کنیم که دوست داشتنی نیستیم که عزت نفس ما آسیب دیده باشد. عزت نفس مهم ترین چیزی است که یک انسان باید داشته باشد و انسانی که عزت نفس ندارد گویی که چیزی ندارد. اگر هنوز هم باور دارید که دوست داشتنی یا ارزشمند نیستید فورا به کمک خود بشتابید و به عزت نفس آسیب دیده ی خود با کمک یک مشاور کاردان رسیدگی کنید.

وقتی شما عزت نفس ندارید کارهای بد انجام می دهید! به دیگران بی احترامی می کنید، به خاطر انبار خشمی که درون تان است خود و دیگران را به آتش می کشید، حسادت می کنید، فریب می دهید، افسرده می شوید، مهرطلب می شوید و… بنابراین، اگر می خواهید کودک درون تان با شما آشتی کند، شروع کنید به دوست داشتن و نوازش خود و از نامهربانی با خود دست بردارید

  1. هنگامی که به خاطر ترس هایمان دروغ می گوییم.

کودکان هرگز دروغ نمی گویند مگر اینکه بترسند و یاد بگیرند که برای فرار از ترس شان یا برای سازش با دیگران یا برای جلب تایید دیگران دروغ بگویند.

+ما چرا دروغ می گوییم؟

_چون که می ترسیم. کم کم عادت می کنیم و دروغگویی می شود مرض ما !

اگر می خواهید کودک سالم درون تان را به خود باز گردانید بررسی کنید که «از چه چیزهایی می ترسید که بابت شان دروغ می گویید، چرا می ترسید و اگر نمی ترسیدید چطور عمل می کردید؟ » کودک درون خود را به صداقت دعوت کنید. به او بیاموزید که هیچ چیزی آنقدر ترسناک نیست که ما به خاطرش دروغ بگوییم، مگر اینکه کا آن را ترسناک فرض کنیم.

  1. هنگامی که جدی بودن و جدی برخورد کردن با زندگی را یاد می گیریم.

انسان های جدی، کمتر کودکی می کنند، زیرا از نظر آن ها زندگی میدان جنگ است و باید جدی باشند تا نبازند. آن ها به خود و دیگران سخت می گیرند، آن ها هر حرف، مسئله و موضوعی را جدی می گیرند، آن ها زود می رنجند، زود می ترسند، زود خشمگین می شوند. آن ها زیاد شکایت می کنند، زیاد نصیحت می کنند، زیاد به جای دیگران تصمیم می گیرند و از نظرشان احتمال اینکه دیگران اشتباه کنند نود درصد است و احتمال خطا برای خودشان بسیار کم است، زیرا آن ها بلد هستند که چکار کنند و دیگران بلد نیستند!

اگر می خواهید کودک سالم درون تان را بازگردانید:

  • دست از والد بودن برای خود و برای دیگران بردارید. والد درون شما سخت می گیرد، سرزنش می کند و می ترساند.
  • عضلات خود را رها کنید تا بدن تان کمی استراحت کند.
  • تمرین کنید که زندگی را کمتر جدی بگیرید، با ترس های خود مواجه شوید و به کودک درونتان بگویید: «ببین ترس نداره!» یا « دیدی ترس نداشت!»
  • کمتر نصیحت کنید.
  • سرزنش خود و دیگران را کنار بگذارید. به جای سرزنش کردن درس بگیرید و جبران کنید.
  • اجازه دهید دیگران خودشان به جای خودشان تصمیم بگیرند و زندگی کنند.
  • به خود و به دیگران اجازه دهید که اشتباه کنید.
  • خود و دیگران را از بندتان آزاد کنید!!

زندگی آسان تر از آن چیزی بود که ما فکر می کردیم، اما زندگی برای آنان که تراژدی می نوشتند یک تراژدی بود.

 

برای تقویت هوش هیجانی و رشد شخصیتی خود، در صورت تمایل می توانید در کارگاه عملی تقویت هوش هیجانی شرکت نمایید. 

ممکن است همچنین دوست داشته باشید

2 دیدگاهها

  • پاسخ یک نام ناشناس خرداد ۱۶, ۱۳۹۶ در ۱۰:۵۹ ب٫ظ

    خیلی عالی بود . تشکر ازمطالب شما

    • پاسخ میترا فتحی خرداد ۱۷, ۱۳۹۶ در ۱۰:۱۹ ق٫ظ

      ممنون از شما

    یک پاسخ ارسال کنید