هوش هیجانی

چهار اشتباه بزرگ در دنیای حرفه ای که نشان از غیر حرفه ای بودن افراد دارد!

دی ۲۸, ۱۳۹۵
3-mistakes-in-business-world.jpg2

متاسفانه یکی از بیماری های شغلی در جامعه ی ما این است که غالبا” افراد می خواهند همه کار را انجام دهند و در هر موضوعی دستی بر آتش داشته باشند! حتی زمانی که به عنوان شغلی افراد در شبکه های اجتماعی نگاه می کنیم عمدتا متوجه می شویم که افراد ظاهرا حرفه ای ما و حتی افرادی که دوست دارند در کار و حرفه ی خود موفق شوند ایراد های بزرگی را در نوع کار خود به نمایش گذاشته اند که موفقیت در کار خود را به چالش کشیده اند. در این مقاله می خواهیم به چند مورد از موارد مهمی اشاره کنیم که موجب می شود ما حداکثر کیفیت را در کار و حرفه ی خود نداشته باشیم و همیشه حداکثر در حد یک مصرف کننده ی پنجاه درصدی بمانیم!

  1. همه کاره و هیچ کاره! برخی از افراد جامعه ی ما گمان می کنند که اگر در عنوان شغلی خود چندین شغل را ذکر کنند، یعنی فردی حرفه ای و عالم دهر هستند! این یکی از اشتباهات رایج افراد است. مثلا، می بینیم که فردی در عنوان شغلی خود نوشته است: مدیر عامل شرکت X ، مشاور کسب و کار در حوزه ی برندینگ، مربی مهارت های نرم، رفتار شناس و رفتار درمانگر و … یا حتی در حوزه ای خاص، مثلا روانشناسی، می بینیم که افراد همه حوزه ها را می خواهند پوشش دهند.

دور نمای این افراد چنین است که آن ها خود نمی دانند که چه کاری می خواهند انجام دهند و به هر دستاویزی چنگ می زنند تا در دنیای حرفه ای وجود داشته باشند! برخی از افراد چندین مدرک از آکادمی ها و تخصص های مختلف را مقابل اسم خود می نویسند، اما در عمل کار چندانی برای رشد جامعه انجام نداده اند. این ها درد های جامعه ی حرفه ای ما هستند، درد هایی که بیان آن نیز درد آور است!

نکته ی قابل توجه این است که اگر می خواهید در حوزه ی کاری خود فرد با کیفیت، حرفه ای و موفقی باشید بهتر است هر چه زود تر تکلیف خود را روشن کنید که بالاخره چه کاری انجام می دهید، بر همان شاخه تمرکز کنید و در همان شاخه فعالیت خود را گسترش دهید. کسی که چندین شاخه را پوشش می دهد مجبور است که انرژی خود را بر همه ی آن ها تقسیم کند و در نهایت در ذهن مخاطب هم ابهام ایجاد م یکند، اما کسی که بر یک مسیر متمرکز می شود، انرژی خود را در یک مسیر سرمایه گذاری کرده و جایگاه خود را در جامعه شفاف می سازد.

 

  1. از این شاخه به آن شاخه پریدن. افرادی که به جای دنبال کردن یک مسیر دائما در حال تغییر مسیر هستند به مقصدی مشخص نمی رسند. این افراد راه پیشرفت و موفقیت در مسیری مشخص را از خود گرفته و به تبع چیز هایی را از دست می دهند. آن ها زمانی که باید مسیر آغاز شده را ادامه دهند تا به نتیجه برسند، آن را با دستاوردی کوتاه و کم رها می کنند.

در حالی که کسانی موفق می شوند که یک مسیر را پر قدرت و تا دستیابی به موفقیت ها و تولید جدید ادامه می دهند. افرادی که دائما شغل و حرفه ی خود را تغییر می دهند هیچوقت نمی توانند خود را به عنوان یک نمونه و الگو در دنیای حرفه ای معرفی کنند. از لحاظ روانی، آن ها هنوز نمی دانند که چه کسی هستند، چه توانایی ها و چه علایقی دارند. آن ها اعتماد به نفس پایینی نیز دارند. برخی از آن ها می خواهند بدون تلاش و گذر از سختی های کار به مراتب بالا برسند و در رویاهای خود سیر می کنند. برخی از آن ها را ترس منجمد کرده است و اجازه نمی دهد که حرکت کنند.

3-mistakes-in-business-world

  1. عدم تولید کنندگی. اگر خوب دقت کنیم می بینیم که ما چندان تولیدی از خود نداریم و بیشتر یک مصرف کننده هستیم. ما در حوزه ی علم تولید چندانی نداریم، در صنعت مد تولیدی نداریم، در ایده پردازی تولیدی نداریم، ما بیشتر کپی برداری می کنیم تا تولید. حتی بسیاری از برنامه های تلویزیونی ما هم از برنامه های خارجی الگو برداری شده است. همین کپی برداری ها قوه ی خلاقیت ما را ضعیف می کند و باعث می شود که فکر نکنیم، ایده پردازی قوی ای نداشته باشیم.

و جالب است که حتی کپی برداری های ما هم چندان کیفیتی ندارد و با کمی دقت مشخص می شود که این جنس اصل نیست! شاید بتوانیم ابتدای کار الگو برداری کنیم تا کم کم یاد بگیریم که خود چگونه تولید کنیم، اما دوام کپی برداری به ضرر جامعه، افراد، اقتصاد، فرهنگ و … است. ما زمانی به عنوان یک فرد خاص در حرفه ای شناخته می شویم که حرفی خاص با کیفیتی بالا از خود ارائه دهیم.

  1. سطحی کار کردن های پر سر و صدا. دیده شده است که جامعه ی ما به کمترین ها قانع است. این مسئله را به خوبی در جلسات روان درمانی یا در بدو ورود بسیاری از افراد به دفتر کار مشاوران و روانشناسان می توان مشاهده کرد. افرادی می آیند که می خواهند مشکلاتی که طی سالها با خود حمل کرده اند را در 4 جلسه ی مشاوره حل و فصل کنند!

این مسئله را در برگزاری کلاس های آموزشی می توان دید، که افراد پس از مطالعه ی یک کتاب فورا کلاسی آموزشی از آن را برگزار می کنند. کیفیت و خروجی بلند مدت در این کار مهم نیست، مهم این است که من آموزشی بدهم، دیگران هم انگیزه ای کوتاه مدت بگیرند و صرفا کاری انجام شده باشد.

این مسئله را حتی می توان در کتاب نویسی نیز مشاهده کرد. بسیاری از افراد کتاب می نویسند که رزومه ی خود را پر و پیمان کرده باشند و مهم نیست که این کتاب چقدر قوی باشد. این مسئله را در معرفی افراد از خود می توان دید، مثلا به جای اینکه من تمایزی علمی و عملی در کار خود ایجاد کنم، می خواهم با لحن و فن بیان، یا نوع لباس، یا پر رنگ کردن ویژگی های ظاهری، خود را معرفی کرده و خاص جلوه دهم. سطحی کار کردن و داشتن عجله از آفت های دنیای حرفه ای ما هستند. ما برای انجام کار ها به عمق ماجرا نمی رویم، بیشتر، کاری می کنیم که کاری کرده باشیم!

هم از دیدگاه دنیای حرفه ای و هم از دیدگاه هوش هیجانی، این موارد نشان از غیر حرفه ای بودن افراد دارد که بهتر است اصلاح شود.

برای تقویت هوش هیجانی خود، در صورت تمایل میتوانید در کارگاه عملی هوش هیجانی ما شرکت نمایید. 

ممکن است همچنین دوست داشته باشید

4 دیدگاهها

  • پاسخ مسعود چیتگرها دی ۲۸, ۱۳۹۵ در ۵:۱۱ ب٫ظ

    سلام
    مقاله جالبی بود. استفاده کردم. دلیل عمده موضوعات و مسائلی مطرح فرمودید این است که افراد مأموریت مشخص و روشنی را در طول عمر خود تعریف نکرده و براساس آن فعالیت های مختلف خود را همسو نمیکنند. همین باعث میشود که چنین افراد همه کاره و هیچ کاره باشند…در کار حرفه ای خودتان پیروز و کامیاب باشید.

    • پاسخ میترا فتحی بهمن ۱, ۱۳۹۵ در ۱:۰۱ ب٫ظ

      سلام و عرض ادب.
      ممنون که مقاله را مطالعه فرودید و ممنون از نظرتان.

  • پاسخ محمد حمله دار بهمن ۴, ۱۳۹۵ در ۷:۲۵ ب٫ظ

    دقیق و ملموس بود. لطفا ویدیوهای اینستاگرامتون رو روی سایت هم بزارید

    • پاسخ میترا فتحی بهمن ۴, ۱۳۹۵ در ۱۱:۳۸ ب٫ظ

      سلام و عرض ادب .
      سپاسگزارم . به زودی ویدیو ها را بر سایت هم قرار می دهیم.

    یک پاسخ ارسال کنید